شاید من حرف مردم برام مهم باشه ولی توی زمینه ی درس و تحصیل نه

البته بدم نمیاد تحسین بشم ولی اونجوری نیست که حالا چون دوستا و فامیل هیچ رشته ی دیگه ای رو غیر از مهندسی و پزشکی حساب نمیکنن خودم رو بکشم تا کم نیارم.نه من کار خودمو میکنم

مشکل اونا نیستن.خودمم

میترسم این خودم باشم که بعد ها پشیمون بشم چرا تلاش نکردم و جرا بیشتر درس نخوندم

شایدم اونموقع دوباره میگفتم چرا این همه خودمو خسته کردم و الکی تلاش کردم

نمیدونم...

فقط میدونم یه چیزی میخوام که وقتی به پشت سرم نگاه میکنم نخوام برگردم

دلم نخواد که ای کاش توی جای دیگه،رشته ی دیگه و یا شغل دیگه ای باشم

من فقط میخوام چیزی رو انتخاب کنم که شادم کنه.همین